SNV: staandwantvisserij op Noordzeetong
MSC status
Als duurzaam gecertificeerd op 24 november 2009.
Samenvatting
Vissoort: Noordzee tong (Solea solea)
Locatie: Noordzee, ICES-gebieden IV b & c
Vismethoden: Staandwantnetten voor tong
Schepen: 44
Aantal visserijen: 1
Visserij feiten
Meer over Noordzee tong
Noordzee tong is een wijd verspreide soort, van de Middellandse Zee en de kust van Noordwest-Afrika (zo zuidelijk als Senegal) tot de Ierse Zee, de zuidelijke Noordzee, het Skagerrak en het Kattegat. De zuidelijke Noordzee (ICES-gebied IV), waar de beoordeelde visserij plaatsvindt, ligt in de buurt van de noordelijke verspreidingsgrens van de vissoort. Hier liggen echter ook enkele gebieden met de hoogste concentraties tong en de belangrijkste opgroeigebieden. De noordelijke grens van de vissoort in de Noordzee wordt bepaald door een steile temperatuurgradiënt die de scheiding vormt tussen de warmere, goed gemengde zuidelijke wateren en de diepere, koudere en meer noordelijke wateren.
Tong komt gewoonlijk voor in ondiepe, zanderige en zanderige/modderige leefgebied - normaal gesproken op 10-60 m diepte - en met een temperatuur tussen 8-24 ºC. Belangrijke opgroeigebieden liggen langs de Engelse en continentale kusten in ondiepe wateren (binnen de 30 m contour) en op een zanderige of modderige ondergrond.
Het paaien vindt in de lente plaats, met een piek in mei, veroorzaakt door de stijgende zeewatertemperaturen. Hoewel is aangetoond dat kuitvissen elk jaar naar dezelfde paaigebieden terugkeren, is niet bekend of nieuwelingen terugkeren naar de gebieden waar ze zijn geboren. De vrouwtjes produceren gemiddeld ongeveer 350.000 eitjes (35 cm vis) per jaar.
Tong is een nachtelijke en olfactorische eter, die zijn dag ingegraven in het sediment doorbrengt. De blinde kant van de tong heeft gevoelsorganen om prooi te detecteren. Tong voedt zich met borstelwormen (Arenicola marina, Lanice spp. en Nereis spp.), weekdieren en kleine schaaldieren.
Meer over de vismethoden
De gebruikte vismethode in deze visserij is een verankerd staandwantnet. Het net bestaat uit een wand van enkele netten (in tegenstelling tot de meerdere netlagen die in schakelnetten worden gebruikt). Het netwerk wordt min of meer verticaal gehouden door een drijflijn en een grondlijn met gewicht.
Het net wordt op de bodem gelegd en door ankers aan beide kanten vastgehouden. Elk net is ongeveer 1 m hoog (vanaf de zeebodem) en 50 m lang met een monofilamente maaswijdte van 92 mm2. De netten worden aan elkaar bevestigd en zo ontstaan lange netten die soms wel meerdere kilometers lang zijn. Schepen in deze vloot hebben gewoonlijk 100 tot 300 netten. Hoewel de netten gewichten hebben en verankerd zijn, zijn ze relatief licht en kunnen ze worden opgerold in zakken of door het getij worden plat gemaakt. De bemanning ontwart het net vaak meerdere vangsten niet.
Het visseizoen duurt van ongeveer april (als de tong in de gebieden arriveert) tot september (als ze deze weer verlaten). De netten worden gewoonlijk in de namiddag of avond geschoten en bij dageraad weer opgehaald, zodat het nachtelijke eetgedrag van de tong wordt benut. Alle netten worden elke dag opgehaald en aan land gebracht als het schip niet vist.
Vangsthoeveelheid
168 ton (2008)
Commerciële markt
De belangrijkste commerciële markt voor SNV tong gevangen met staandwantnetten ligt binnen de Europese Unie.
Meer informatie
Kijk voor gedetailleerde informatie over de beoordeling van deze visserij op onze Engelse pagina's.
